وبینار قدم زدن در آینده با Unreal Engine: قدرت متریال سازی در آنریل انجین – قسمت دوم

 (Material Editor): آنریل انجین از یک ویرایشگر متریال قدرتمند برخوردار است که به کاربران امکان می‌دهد متریال های پیچیده را با استفاده از یک سیستم مبتنی بر گره‌ها (Node) ایجاد کنند. این رابط بصری به کاربران اجازه می‌دهد تا گره‌های مختلفی مانند تکسچرها، توابع ریاضی و تنظیمات رنگ را نمایش می‌دهند، به یکدیگر متصل کنند تا به نتیجه مورد نظر دست پیدا کنند.

(Textures): تکسچرها تصاویری هستند که برای تعیین ویژگی‌های مختلف یک متریال مانند Color، Roughness، Metalic و Normal استفاده می‌شوند.

 (Shader Model): آنریل از یک جریان کاری مبتنی بر فیزیک استفاده می‌کند، به این معنی که متریال برای شبیه‌سازی نور و ویژگی‌های سطح واقعی طراحی شده‌اند. این کار توسط بک مدل شیدر صورت می گیرد که چگونگی تعامل نور با سطح متریال را بر اساس ویژگی‌های فیزیکی آن محاسبه می‌کند.

(Material Instances): نمونه‌های متریال، نسخه‌هایی از یک متریال اصلی با مقادیر پارامترهای خاص تنظیم شده هستند. یا این ویژگی می توانید از یک متریال اصلی صدها نمونه با مقادیر مختلف برای اهداف مختلف بدون ایجاد متریال از ابتدا، استفاده کرد.

(Material Functions): توابع متریال، مجموعه‌های قابل استفاده مجددی از دستورات متریال هستند که می‌توانند در سراسر متریال مختلف اعمال شوند. آنها به طور خاص برای در کنار یکدیگر قرار دادن منطق یا اثرات پیچیده ماده یا حفظ انطباق در سراسر یک پروژه مفید هستند.

(Material Layers): آنریل از لایه بندی در متریال پشتیبانی می‌کند که به کاربران امکان می‌دهد چندین متریال را با هم ترکیب کرده و سطوح پیچیده‌ای با ویژگی‌های مختلف ایجاد کنند.

(Material Optimization): بهینه‌سازی متریال برای حفظ کارایی در نرم افزارهای Real-Time بسیار اهمیت دارند. تکنیک‌هایی مانند تلفیق تکسچرها، (LOD) و کاهش پیچیدگی شیدر می‌توانند کمک کنند تا متریال ها بهینه و با کارایی بالا بدون کاهش کیفیت بصری ایجاد شوند.